27/04/2017 KitapHanım

Rana! Sabahları gün ışığı yüzüne vurduğunda Yaşamanın ne anlama geldiğini düşündün mü hiç? Sabahın onulmaz yaralarını omuzlarında taşırken Yumruklarını sıktığın oldu mu? Ben Rana, ben… Her sabah “neden” diye soruyorum Bir anlamı var mı gelen günlerin diyorum. Bedenlerinde koyu gölgeler taşıyan insanlar görüyorum. Hiçbir serçe sesine aldırış etmeden öylece yürüyüp giden insanlar, Farkında değiller Bir fark etseler, Tüm dünya değişecek Rana ! Otobüs duraklarını aşındırırken Geceleri kör kuyulara iniyorum Kimse bilmiyor ne derdim var Aslına bakarsan derdimin ne olduğunu “bende bilmiyorum” Boğuluyorum! Nasıl mı? Göğüs kafesimde gezinen nefesim, acıyla harmanlanıyor. En çok böyle zamanlarda korkuyorum. Bilmiyorsun Rana, Bedenlerinde koyu gölge…

27/02/2017 KitapHanım

Bir insanı kıran nedir, yada hayata küstüren. Yapay bir gülü gerçeğinden ayıran neyse öyle bir şeydi benim bu kırgınlığım. Gerçek bir gülsem eğer, yapay ve sahte bir karaktere mi döndüm? Her gece bir ölüm doğuruyorum gecenin koynuna, Uçurumun kenarında yalnızlığa açılan bir kapıda Beklediğim bir şeyler var, umutsuzca Her sabah bir otobüs yolculuğunda buluyorum kendimi İçimde hiç bilmediğim duygular türüyor Ne alıp veremediğim var benim sabahlarla? Bir Cemal Süreya şiiri dinlerken mesela Keşke benimde seni sevmek için nedenlerim olsaydı, diyorum. O zaman daha kolay olurdu, bir şeyleri kabul etmem Kaderin ipi geçirilmişken boğazıma Nefes almakta güçlük çekiyorum. Benim ne derdim…

05/02/2017 KitapHanım

Başlarda insana en acı gelen durumlardan biri terk edilmektir. Fakat iki tarafında zaman aşımı yaşaması ile bazı dengeler değişmeye başlar. Mesela her gidiş aslında biraz daha duyarsızlaşmanın kapısını aralar. Güzel sözler,anılar, kavgalar hepsi yavaş yavaş değersizleşir ve iki kişinin kaybı artarak önemsizleşir her şey. Başlarda ölecekmişsin gibi canını yakan süreç zamanla beraber köz tutar ve etkisi de azalmaya başlar. Bu yüzden artık dilediği kadar gidebilir ama bir önemi yoktur. Çünkü gitmelerin üzmediği bir zaman yerleşin kalbe. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmaz. “Ayrılığı güzel yapan özlemdir” 6 Hazirandan 2013 yılından Kalma Bir Deneme 😄 Bilirim sen yalnızlığı seversin, Bilirsin, bende…

05/02/2017 KitapHanım

Her mutsuzluğun umuda gittiği bir yol vardır. Şafak sökerken bulutların ardında Şimdi yeni bir masal başlıyor dudaklarımda Bir kuş ölesiye kanat çırpıyor mutluluğa İçimde tüten bu sevda yeni baştan alevleniyor. Bir tohum filizleniyor aniden toprakta Gecenin ardında kaybolmayan bir güneş Işık düşürüyor tozla kaplanmış bir kitap kapağına Yeni bir sayfa açılıyor hayata… Yorulmuştur dizlerin durmadan koşuyor olmaktan Belkide bitmediğini düşündüğün gözyaşından Ama umut var her yeni doğan günün ardından Geriye, sadece yeni bir adım atmak kalıyor. Tarih kokuyor adın, tıpkı eskimiş bir ev gibi Önemi de yok aslında, eski olan değerlidir Eskimeyen bir yarından kalmışsa hayat Şimdinin hiç bir önemi…

05/02/2017 KitapHanım

Mutsuzluğa gebe olmanın verdiği bir çok sıkıntı vardır. Düşlerimden aşağıya sarkan kör bakışlılar, İnce bileklerimden aşağıya akan bir aydınlığa bakarlar.. Bugünüm yarından ayrı geçmiyor, tükenmekte yarınlar, Susarsa eğer gönlüm, gözlerimden akacak merhamet kalmaz.. Altınla kaplansa sahip olduğum tüm dünya, Yine de siyahım sarıya geçit vermez. Kahırlı düşlerim yalın ayaklarıma batar, Gözlerimden yanaklarıma doğru ölü ruhlar sarkar. Sol yanımın hassas bir köşesinde kırık bir cam parçası, Cam parçasının da içinde devam eden bir hüzün ayyaşlığı.. Yalnızlık bir sırdan öteye gidemiyor, Ümitsizlik ise bir cehennem çukuru, ateşi bitmiyor. Kaçıyorum tüm gündüzlerden, güneş kavuruyor yüzümü, Dost biliyorum geceyi, canıma can katıyor hüznü.. Gözlerime…