07/03/2017 KitapHanım 0Comment

Bir çocuk kitabı mı yoksa büyük kitabı mı? Ya da içerisindeki belli konu ve bakış açıları ile insana ders veren bir felsefi kitap mı? Gerçekten tartışmaya açık bir konu olduğunu düşünüyorum. Küçük Prens kitabını sürekli bir yerlerde gördüm çok alıntı okudum, bazen yorumlar gördüm. Fakat bir türlü okuma fırsatı bulamadım. Bir arkadaşımla Üsküdar’a gittim. Yanında da kısmet işte Küçük Prens varmiş. Bu sayede okuma fırsatı buldum. Fakat yol üstü okunacak bir kitaptan daha fazlası olduğunu anlıyor insan.


Küçük Prens Antoine de Saint-Exupéry Kitap Yorumu:


Sanırım Üsküdar’ da kitaba denk gelmem bir yandan çok hoş oldu.😂


Bir gülü olan bir prens gülünü bırakıp gezegen gezegen dolaşmaya başlar. Her gezegende farklı bir insana denk gelir. Birinde bir ayyaş, diğerinde bir kral, öbüründe bir iş adamı, bir başkasında zamanı sayan bir adama. Daha sonrasında ise dünyaya...
Küçük prensin yolculuğa çıkması ve gülünü bırakması ve aynı zamanda gülün orada bir kuzusunun bulunması ise kitabın temelini oluşturuyor. Kitapta küçük prensin denk geldiği bir pilot vardı ve pilottan bir koyuna tasma çizmesini ister.


Kitabın başında ise şapka mı ? Fili yemiş yılan mı sorusu vardır?
Büyüklerin bakış açısına eleştirisel bir bakışı var bu kitabın. İnsanların algılarının ve çocukların algılarının ne kadar farklı olduğu gerçeği yansıtılmış. Aslında sadece yetişkinler değil hayatın temelinde hepimiz bir bakış açısı ediniriz ve bu kalıptan bir şeylere bakarız. Resme bakıp ne gördüğümüzü belirleyecek olansa algılarımızın yönetimine kalmıştır. Başlangıç olarak kitabın bu şekilde insanı karşılaması çok güzel. Kendine dönüp insanın bir öz eleştiri yapması adına güzel olacağını düşünüyorum.

Bu arada kibirli olmasına rağmen gülü seviyor olması da güzel. Çünkü birini değerli olmasını ne belirler diye soruyor insan. Tüm kusurlarına rağmen bir insanı sevebilmenin saf sevgi olduğu düşüncesi geliyor insana.


Gülüyle vedalaşan küçük prens her gezegende güzel bir öğüt veriyor. Buradaki diyaloglardan da kapılacak çok güzel şeyler var.


İnsanların dostları satın alacağı bir yer yoktur. Devamı bu şekilde. Gerçekten evcilleşme çok özel bir söz. Hayatımızın her alanında evcil bir hale gelmiyor muyuz aslında? Ailemize karşı, ya da bir eşimiz, çocuğumuz varsa ona karşı duygularımız ve sahipliğimiz farklı olmuyor mu? En önemlisi kendimiz için önemli olanları alıp geriye kalan her şeyi bırakmıyor muyuz? Bir insanı kıymetli yapan en önemli şey fedakarlıktır. Bu kendimizi ve başkalarını ne kadar sevdiğimiz ile ilgili sanırım.


Tilki küçük prens tarafından evcilleştirilmek istenir bu yüzden. Küçük prensle bunun üzerine çok güzel konuşmalar yapar. Sonunda veda vakti geldiğinde ise üzülür fakat buğdayları her gördüğümde seni hatırlayacağım der. Hatıralar ne kadar acı olursa olsun güzeldir. Bunun üzerine veda vaktinde bir sır verilir küçük prense:

Kitabın en beğendim yerlerinden bir tanesi de burasıdır. Fedakarlık ve zaman her şeyin ötesindedir. Harcanan zaman ve fedakarlığın karşılığı alınmadığında deliye dönecek kadar üzülürüz. Çünkü giden zaman geriye dönmez ve yapılan hiçbir şey geri alınmaz. Fakat tüm ayrılık ve kırgınlıklara rağmen pişman olmamak erdemin en güzel halidir.

Ve kitabın en önemli yeri ve sorusu.. Bu sorudan bir çok anlam bir çok söz çıkabilir. Yalnız madem gülü yiyecek bir koyun vardı neden küçük prens koyunu orada bıraktı. Ya da hem güle, hemde koyuna sahip olmak zorunda mıydı? 😪
Bana daha çok çelişik bir şeyleri hissettirdi. Hayatta üzüleceğim durumların ne olduğunu bildiğim halde bu durumlara devam ediyor olmam gibi.Hepimizin hayatında bir gül ve bir koyun vardır belki kim bilir. Duygularımız gül iken onları yiyebilecek koyunumuz da çok yakınımızdadır belki. Hem gülü korumak hem koyunu gözetmek nasıl mümkün olur?


Acaba küçük prensin gülünü yedi mi koyun?😩


Peki ya bizim sahip olduğumuz gülü yemiş midir koyun, ya unutursak gülü ve koyun gülü yerse o zaman ne olur?


Bakış açısına göre yorumlar ve değerler değişecek. Kesinlikle okunması ve ciddi şekilde irdelenmesi gereken bir kitap olduğuna inanıyorum. En önemlisi ise yetişkin olurken kaybettiğimiz çok önemli şeyler var. Çeşmeye yürümemek, güzellikleri görememek... Büyürken o kadar çok şeyi geride bırakıyoruz ki farkında olmadan küçük prensle bunları geri bulabiliriz belki…


               Sevgi ve saygı ile başka bir kitap yorumunda görüşmek dileğiyle… 😊